Bazen insanın yüreğindeki yaralar bedenindeki yaralardan çok daha uzun süre geçmezdi. Birilerini kaybeden insanlar bunun ne demek olduğunu bilirdi. Hayatında önem verdiği birini kaybetmenin acısı tüm yaralardan daha büyük ve kalıcı izler bırakırdı insanın yüreğinde.
Bir insan, beyninin normal bir beyin gibi çalışmayı bıraktığı noktaya nasıl gelirdi? Onun gerçekliğinin, dünyanın geri kalanının yaşadığı gerçeklikten tamamen koptuğu noktaya?