İnsan bəlkə, bəlkə deyə-deyə öz işgəncəsini özü uzadır və gözlərini açıb həqiqəti açıq-aydın görə bilmir. Həqiqət də bir günəş kimidir sanki, gözünü açıb ona yaxşı-yaxşı baxmaq istədikcə əlin dərhal gözlərinə gedir, gözlərin yaşardıqca qapanmağa başlayır.