Seray Köse
@bookthecaterpillar
Şu anda okuduğu kitap
Açıkçası hayal kırıklığına uğradım. Wattpad'te okuduğumuz bölümlerin dışında dişe dokunur hiçbir şey yoktu maalesef. Olan bölümlerde ciddi bir düzenlemeye gidilmiş ve bu kitabı yayınlanmadan önce okuyanlar için bayağı fark ediliyor. Bu kitapta Öznur'un dilinde resmen boğuldum. Kitap resmen ona kapılmama izin vermedi. Nasılsa wattpad'te okudum diyerek atlayıp okudum. Ediz hakkında hala kafamızda soru işaretleri var. Doğa ilk kitaba göre biraz daha düşüncelerini içinde tutmaktansa söyleyen bir karakter olmuş.
Kitapta açıkçası zaman ve tarih algısı fazlasıyla karışık. Aynı gün içerisinde bir sürü şey oluyor ve bunlara resmen yetişilmiyor.
Yani sözün özü; 600 sayfa boyunca sadece Doğa'nın iç dünyasını, Ediz'in güzelliğini ve ikisinin hastalıklı ilişkilerini okuduk. Sorularımız yine yanıtsız kaldı. Şimdi tek umudum üçüncü kitapta.
Yabancı'nın baya eski okurlarından biriyim sanırım. Öznur, Wattpad'de yayınladığı zaman merak içerisinde okuduğum günler resmen dün gibi. Her gece telefonumdan wattpad sayfasını yeniler yeni bölüm geldi mi diye bakar dururdum.
Öznur, genç bir yazar ve Yabancı'yı yazarken fazlasıyla zorluğa göğüs gerdi. Yılmadı ve 17 yaşının hayalini gerçekleştirdi.
Kitap çok mu mükemmel, tabii ki değil. Birçok hata var. Karakterler Doğa ve Ediz etrafında dönüyor ve arka planda kalan unutulmuş karakterler çok fazla. Şahsen feministliğim açısından bakınca da Doğa'nın Ediz'in ona yaptığı şeylere rağmen yine de Ediz diye ölüp durması biraz sinirimi bozmadı değil. Onun dışında kitabı sevdim mi? Evet, ikinci kitabını alır mıyım? Tabii ki de alırım.
"Ben senin için yaratılmışım, Mara."
Ah Noah.. Söyledikleriyle, savaştığı aşkı ile sadece Mara'nın değil benim ve okuyan her kızın aklını almıştır eminim..
Mara'nın yaşadıkları ve Hodkin'in tarzı beni derinden etkiledi. Kitabı ilk çıktığı zaman okudum ve serinin diğer kitaplarını okumak için gün saydım. Yeri geldi Mara'nın yaptıklarını, başına gelenleri aklım almadı nefes almadan, yeri geldi Noah'lı sahneleri içim eriyerek kalbim pır pır okudum..
Kalbimde kesinlikle tahta sahip bu seri!
Ayşe Kulin'in diline karşı hep bir önyargım vardı. Okurken sıkılacağımı düşünüp kitaplarından hep kaçardım ama bu önyargımı yıkmak için sanırım en doğru kitabını seçmişim. Handan, Ayşe Kulin'e karşı önyargılarımı yıkan, bana yeni bir bakış açısı kazandıran bir kitap oldu. Bu yüzden sanırım yeri bende hep farklı olacak.
Kitap etkileyici bir girişle başlayıp gelişmeleriyle, insanlara ne olduğu merakıyla içine çekiyor. Son sayfalara kadar "acaba ne oldu?" merakı ile okudum ama sonu beni kesinlikle hayal kırıklığına uğrattı. Kitap bittiğinde elimde cevabını alamadığım soru işaretleri ile kaldım.
