“İnsan duygularından sıyrılınca anlamı da yitiriyordu. Duyguların taşıyıcısı vücuttu. Vücudun içinde gezen,takılan,donan,yükselen,taşan,yakan,kavuran şey yaşamdı.”
“İnsan gömmek istiyor. İnsan baş edemeyeceği kadar büyük olduğu için bilinç düzeyine taşıyamadığı şeyleri zihninin çok derininde bir yere gömmek istiyor.
Gömüyor da. Bir süre için.
Bu sırada unutmasına yardımcı olacak her şeyi kabule hazır oluyor.
İnkar mı? Hemen.
Yalan mı? Derhal.
Yok sayma mı? En güzeli.
Öyle bir şey olmadı ki.
Zihin çalışıyor, bellek unutuyor, bilinç pırıl pırıl ileriye bakıyor.
Oh ne kadar güzel… ne kadar kolay!”