Günümüzde pek çok insan; kendi mükemmelliğini ve benzersizliğini, yaptığı işin önemini ve zorluğunu abartmaya şevkle sarılmış bir reklam şirketi gibi davranıyor. Doğa mütevazıdır, insan ise kendini haykırır. Üstelik bunu asırlardır yapıyor. Sosyal medya hesapları üzerinden sürekli olarak "En güzel, en mutlu, en başarılı benim!" diyen çağımız insanının "öz propaganda hastalığı"na yeni yakalandığını düşünmek yanlış olur. Narcissus, sabah uyanır uyanmaz göle öz çekim yapmaya gideli binlerce yıl oluyor.
Reklam
Yanılmışım, ilk kez hiçbir zaman bir kez daha yaşanmazmış. Bir kez daha doğamazmış insan. Her yeni sayfa açış yeni bir doğuş sanılsa da bir arınmadan ibaretmiş. Bir kez daha yeniden başlanamazmış hayata. Bir kez daha bebek olamazmışım. Bir kez daha ilk kez anne diyemezmişim. İlkler yaşanıp gitmek zorundaymış. Pek vakitleri de yokmuş. Gitmeliymişler! Zaman kısaymış. İlk kez okula başlayamazmışım. İstesem de bir daha trencilik oynayamazmışım erkekli kızlı. Hayat ciddi bakışlarını fırlatmaya başlamış artık.