Yalnız olunca insan acı düşüncelere saplanıyor.
Çünkü en büyük acı düşünceler.
Çünkü sevgi de, üzücü, yorucu, duyurucu, doyurucu bir olgu. Olması güzel, ama belki olmaması daha rahat.
Aslında memnunluk ya da rahatsızlıklarımızın tümü kendi içimizden kaynaklanmıyor mu?
Gerçekten müthiş yorularak yaşamaya ne denli alışmışım dinlenerek, sakin yaşamak, yorulmamak, sanki anormal bir durummuş gibi geliyor.