İnsan sevmese bile ya da ilgisi azalmış olsa bile -evlenmiş dahi olsa- unutamaz ilk aşık olduğu kişiyi. Gördüğünde gözleri dolar, boğazı acır, midesi bulanır, karnı ağrımaya başlar. Yani aslında ilk aşkımızı unutamayan sadece bizler değiliz, organlarımız bile kendilerince reaksiyon gösterecek kadar etkileniyor o kişiden. Onun evlendiğini görünce mutlu olursunuz, iyi olduğunu, bir şeyleri toparladığını görmek hoşunuza gider ama her ne kadar mutlu olsanız da kendinize bile söyleyememenize rağmen 'Oradaki ben olabilirdim' düşüncesi hep beyninizi tırmalar. O kişinin başka bir kişiyi sevmeye başladığını gördüğünüzde sizi unutamadığını bilmeniz -çünkü siz de onu unutamadığınız için onun da unutamadığından emin oluyorsunuz bir süre sonra- de hiçbir şeyi değiştirmez, kalbinizdeki o sızı hep kalır.