Memleketin yedi bölgesindeki bütün kızlar; ister kendini muhafazakar, ister modern kabul eden, ister insanın dişisine “bayan” ister “kadın” diyen, ister gıyabında örtünmesine veya açık gezmesine karar verilen ailelerde büyüsünler, sonuçta kızların hepsinin vardığı yer aynıydı: kadının diploması sadece ve sadece bir çeyiz olarak kabul görmekteydi.
İnsanların birbirlerini kolayca ve çabucak yargıladığı, kimsenin kimseye ayıracak vaktinin olmadığı, gözlerin sadece bayram etmek için baktığı, dünyanın bir “körler ülkesine” dönüştüğü, acının ve sevginin pazarlandığı zamanlarda yaşadığını fark etmek, hangi yaşta olursa olsun, yaşlanmaya başlamaktır.
Kendilerine öğretilen toplumsal cinsiyet rollerinin dışındaki örneklerle karşılaşmak, özellikle kendi cinsiyet ve iktidarlarından rol çalındığını düşünen insanlar için kaygı vericidir.
Özel hayatlarını bıktıracak detaylarıyla sergileyerek veya güç sahibi insanların himayesine girerek popüler olunabilen her dönemde, Defne Kaman’ın sadece o kibirli annesi ve sosyetik ablasını hayal kırıklığına uğratmak için inatla ünlü olmaya direnmiş olabileceği düşüncesi, hiç beklemediği bir anda gülümsetti komiseri.