eloş
@bortu
14 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
… Bir organik doku eğer canlıysa her türlü uyarıcıya karşı tepki vermelidir. Benim yaptığım da işte budur! Acıya karşı bağırarak, gözyaşlarımla cevap veririm. Yapılan alçaklıklara öfkeyle, iğrençliklere ise tiksinti duyarak tepki gösteririm. Bana göre bu, hayatın ta kendisidir... Acıyı küçümseyebilmek, her daim memnun olmak ve hiçbir şeye şaşırmamak için işte tam da şu aşamaya gelmek (İvan Dmitriç şişman, yağ küpüne dönmüş köylüyü işaret etti) ya da her türlü duyarlılığı yitirmek için sonuna kadar acıyla yoğrulmak, başka deyişle, artık yaşamamak gerekir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben hayati seviyorum, hem de tutkuyla seviyorum! Takip edilme korkum var ve bu korku sürekli eziyet ediyor bana. Ancak öyle anlar olur ki, yaşama tutkusu beni sarıp sarmalar, işte o zamab aklımı yitirmekten korkarım. Doya doya, delicesine yaşamak istiyorum ben!
Tıbbın gayesini, ilaçların acıları hafifletmesi olarak görürseniz kaçınılmaz olarak şu soru ortaya çıkar : Acıları hafifletmenin amacı nedir? İlk olarak, acıların insanı kusursuzluğa götürdüğü söylenir. İkinci olarak ise, eğer insanoğlu acılarını haplarla ve damlalarla hafifletebileceğini öğrenirse, bugüne kadar onları hem her türlü kötülükten koruyan hem de onlara mutluluk bahşeden dini ve felsefeyi tümüyle terk edebilir.
Ah.. neden insan ölümsüz değil? -diye düşündü- eğer her şey toprağa gömülmeye mahkumsa ve nihayetinde, dünya ile birlikte soğuyacaksa, sonra da milyonlarca yıl anlamsız ve maksatsız bir halde güneş etrafında dolanacaksa- acaba beyin merkezleri ve kırışıklıkları, görme ve konuşma becerileri, hislerimiz ne içinmiş?
10/10
Beğendi
·2020 23. kitabı
