bence romanin en onemli ozelligi, degisen uzunluklarda bolumlere ayrilmasi (yarim sayfadan birkac sayfaya kadar) ve her bolumun basinda, sag ust kosede bir cumleyle bolume siirsel bir giris yapilmasidir.
boylelikle zaten ince olan roman hem daha kolay okunur olmus, hem de siirsel bir hava saglanmis.
bunalimdir, yaradir, beredir, acidir, hastanedir, ameliyattir, kesmedir, dikmedir... bu tur şeyler bol miktarda kullanilmis dayanamayacaksaniz hic baslamayin. ama dayanabileceksiniz muhakkak okuyun, tamamen bunalim degildir aslinda, bir sekilde aski da icine almis ve muhtesem tasvirlere yer vermistir. hele o dedigim, bolumlere girislerdeki siirsel cumlelerle, bu ask hikayesi baska hicbir romanda alamadigim bir tat birakmistir bende. ustelik peyami safa'nin okudugum diger romanlari arasinda en az psikopat tasvirler tasiyani da diyebilirim
