Ben sesiyim kayıp neslin
Sansürü olamam ayıp resmin
Ekibimi bu mezardan çıkarabilmek için
Hep gözlerim açık, uyanık ayık gezdim
Sopa, bıçak ne yazar ki? Zayıf hepsi!
Öncelikle olmalı akıl keskin
Sabır bey'nimi yiyip bitirirken yağmur gibi yağanları yakıp geçtim!
Müzik yapmak dışında bi' bok yemedim!
Polis tutukladı bi' şeyleri problem edip
Yine duruşmadayım sen konsere git
Ben aynı takım elbisemle 10 senedir
Biri dönüp desin bana "Çaban boş yere değil"
O gün kalbimi, ruhumu komple veriyim ama
Yargı gelip arıyor bedeli
Yaşıyorum cehennemi, yanıyor bedenim
#Susamam
#Şanışer
Yürük atın ünü,futbolcunun ününe benzer. Daha düne kadar mahalle arasında top peşinde koşan bacaksız bir de bakarsın bütün ülkeye nam salar,el üstünde tutulan bir şöhret olur. Gol atmaya, ağları havalandırmayı devam ettirdikçe ismide yayılır. Ama giderek yıldızı sönmeye başlar,unutulup gider. Onu ilk unutanlar da,genellikle vaktiyle ona övgüler düzüp göklere çıkaranlar olur. O anlı şanlı futbolcunun yerini başkası alır.
-Elveda Gülsarı-
"Hepimiz böyleyiz işte" diye düşünüyordu,"Birbirimizden pek farkımız yok. ancak ağır hastalandığımızda ya da öldüğümüz zaman hatırlıyoruz birbirimizi. O yitirdiğimizin ne iyi,ne eşsiz bir insan olduğunu,ne büyük iyilikler yaptığını,ancak o son demde anlıyoruz.
-Elveda Gülsarı-