Karadeniz gibisin kadın; ne rüzgarın belli olur, ne yağışın, ne de güneşin. Bazen bir bakışınla içimi bahara çevirirsin, bazen tek bir sessizliğinle beni fırtınalara bırakırsın. Yorulduğum olur, kaybolduğum da... Ama gitmek istemem. Çünkü en güzel manzaram da sensin, en sert fırtınam da. Ben hava durumuna değil, sana tutuldum.. Günaydın.