Aham Brahmasmi
@brahmasmi
2 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hatırla, çekingen Tan Güneşe
Mutlu sarayını açtığı zaman;
Hatırla, geçerken dalgın gece
Düş kurup gümüş tülünün altından;
Göğsün küt küt atarken hazlar davet edince,
Gölge seni akşamın düşlerine çekince,
Ormanların dibinde
Bir ses mırıldanır, dinle:
Hatırla.
Hatırla, gün gelip beni kader
Sonsuza dek senden ayırınca,
Üzüntü, sürgün ve seneler
Bu çaresiz kalbi soldurunca;
Düşün son elvedayı, hazin aşkımı düşün!
Yokluk ve zaman hiçtir insan sevmeye görsün.
Kalbim çarpıp durdukça,
O hep diyecek sana:
Hatırla.
Hatırla, soğuk toprak altında
Kırık kalbim sonsuza dek uyurken;
Hatırla, yalnız çiçek mezarımda
Böyle usul usul açıyorken,
Seni bir daha görmeyeceğim, ama ölümsüz ruhum
Sadık kızkardeş gibi dönüp gelecek sana.
Gecenin içersinde
İnleyen sesi dinle:
Hatırla.
Reklam
"Geminin kalın halatları iğne deliğinden geçerse, altın biriktirenler de Cennete gireceklerdir." (İncil)
"Altını biriktirenleri ateşle müjdele, o gün sırtları, yanları ve alınları ateşle dağlanır ve onlara denir ki; tadın o biriktirdiklerinizi." (Kur'an)
"Hiçbir şeyi saklayıp biriktirmeden, bulduğu kadar yiyenler, koşulsuz özgürlüğü tadacaktır; onların yolunu anlamak gökteki kuşların yolunu anlamaktan zordur." (SIDARDA GAUTAMA BUDA)
Bir kimse bilir, ancak bildiğini de bilirse,
Şeref atını tüm dünyâda rahatlıkla koşturur.
Bir kimse bilmez, ama bilmediğini bilirse,
Topal eşeğini bir şekilde gideceği yere götürür.
Bir kimse bilmez, üstelik bilmediğini de bilmezse,
Sonsuza kadar, kara câhil olarak hayat sürdürür.
Bir kimse bilir, ancak bildiğini bilmezse,
Hemen uyandır onu, yoksa uykuda ömür çürütür.
14. Yüzyıl İran şâirlerinden İbn-i Yemîn-i Tuğrâî (ö.1367)
Yavaş sür kervancı kervanı, kervanda sevgilim gidiyor
Bir tek gönlüm kalmıştı benim, o da sevgilimle gidiyor
Kaldım ondan uzaklarda, zavallıyım onsuz yaralıyım ben
Yokluğunda sanki acısı, kemiklerime kadar gidiyor
Saklarım içimdeki yaraları hileyle, büyüyle dedim
Saklı kalmıyor ki; kanı akıp gözlerimden gidiyor
İyi bak mahfeye, hızlı sürme kervanı kervancı
Aşkından o servi boylunun sanki canım gidiyor
Gururla salınarak gidiyor o, ayrılık zehri yudumluyorum ben
Sorma artık benden nişan, gönül nişanım onunla gidiyor
Bıraktı beni gitti o gururlu sevgilim, zehir etti hayatımı
Köz dolu bir ateşliğim ben, dumanım başımdan gidiyor
Dön gel de kur tahtını gözlerim üzerine a nazlı sevgili
Bak, göklere yerlerden ne kavgalar ne feryatlar gidiyor
Uyku nedir bilmem, dinlemem öğüt kimseden
İsteyerek gitmiyorum bu yoldan dizginim elimden gidiyor
Can çıkıp giderken tenden, herkes bir söz söyler de
Ben kendi gözümle gördüm, baktım canım gidiyor
Sa’dî! Bizim elimizden çığlık yaraşır mıydı a vefasız!
Dayanamam ben cefaya, işim çığlıkla yoluna girip gidiyor
Bir Daha Gelir mi Bahar?
Gecenin sonu olur be dostum sabahın ilk ışığı,
Aç perdeyi güneş yüzünden istiyorsan gerçek sabahı.
Yak bir ışık, bir kıyamet kopar da,
Gitsin başımdaki bu uyku da, bu mahmurluk da.
Kalk ayağa da ganimet say bahar yelinin esişini,
Kuşların, bülbüllerin şakımalarını, lale bağlarının hoş kokularını.
Şimdi bahar mevsimi, kalk çıkalım biz seyre,
Güvenilmez ki feleğe, belki gelir bir daha bahar diye.
Söz vermiştin bir gece sabahlarız seninle diye,
Gece geldi geçti, gün takvimden silindi bile.
SADİ-İ ŞİRAZİ
Çvr. Prof. Dr. Nimet Yıldırım