Benlik kendi kendisini yendiği zaman dost, benliğine teslim olmuş insan içinse en büyük düşmandır.Kendi kendini yenmiş olan insanın yüksek benliği, sıcak ve soğukta, zevkte ve acıda, övgüde ve yergide hep aynı kalır, hiç değişmez.
Kendilerini her şeyde, her şeyi de kendilerinde bulanlar,Gönüllerinden her türlü bencil isteği atmış olanlar bilgeliğe ermiş olanlardır. Ne acılarla yıkılırlar, ne zevk peşinde koşarlar;onlar hırs, korku ve öfkenin boyunduruğumdan kurtulmuş, ruhları dingin, ermiş kişilerdir.