Çocukluk ne salakça bir özgüven ve özgürlük veriyor insan kalbine. Aslında gelecekte çok çok lazım olacak bu iki duyguyu büyürken bir yerlerde düşürüp kaybettiğimizi nasıl fark edemiyoruz acaba?
Seni sevmek dünyanın dönmesi gibi kendiliğinden bir eylemdi benim için. Olup bitene, gördüğüme, duyduğuma anlam yükler ve 'ilahi bir sebep' olarak isimlendirirdim hepsini. Şarkı tutar, sayar, tabelalardaki, duvarlardaki yazılarla kendimce oyunlar oynardım. İnanırdım hepsine. Bütün kalbimle. Benim masalıma bu yakışırdı nihayetinde.