Burcu Dündar Zeypak

Uzaktaki hayat kalbimizdekinden daha az acılı değildi ama yaşamadan bilemiyordu elbette insan.
Sayfa 260·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çocukluk ne salakça bir özgüven ve özgürlük veriyor insan kalbine. Aslında gelecekte çok çok lazım olacak bu iki duyguyu büyürken bir yerlerde düşürüp kaybettiğimizi nasıl fark edemiyoruz acaba?
Sayfa 255·Kitabı okudu
Seni sevmek için sana bile gerek kalmamıştı bir ara.
Sayfa 255·Kitabı okudu
Seni sevmek dünyanın dönmesi gibi kendiliğinden bir eylemdi benim için. Olup bitene, gördüğüme, duyduğuma anlam yükler ve 'ilahi bir sebep' olarak isimlendirirdim hepsini. Şarkı tutar, sayar, tabelalardaki, duvarlardaki yazılarla kendimce oyunlar oynardım. İnanırdım hepsine. Bütün kalbimle. Benim masalıma bu yakışırdı nihayetinde.
Sayfa 254·Kitabı okudu
Her kuşak bir gün gömer çocukluğunu, yeni gelenlerin devri dönsün diye. Bize de geldi sıra. Yıkılanların altında çocukluğumuz kaldı.
Sayfa 254·Kitabı okudu