Burcu Dündar Zeypak
@brcdndr
223 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
La Casa de Papel’in Berlin’i Pedro Alanso’nun hipnoterapist eşi ile yaptıkları regresyon terapisi ile Filipo adında Romalı bir asker olarak reenkarne olur. Romalı bir asker olarak Roma’yı tehdit eden kişileri bulmakla görevlendirilen Filipo’nun yolu Yilak ile kesişir ve spritüel bir yolculuk başlar.
Yilak bir öğretmen ve Filipo’nun ondan öğrenmesi gerekenler var. Fakat kitabın çevirisinden midir bilemiyorum bazı bölümleri ve olayları anlamakta zorlandım. Yine de kendime aldığım ve sakladığım dersler olmadı diyemem. Okuma planınız varsa vakit ayırmadan önce bir kez daha düşünün derim.
Reklam
•”Roma İmparatorluğu’nun Hristiyanlara karşı en büyük zulmü başladığında çok Tanrılı dinlerinden vazgeçip Nasıralı İsa’ya gönül vermiş 7 kişinin yolu Kehribar bir köpek sayesinde birleşir. Roma’dan kaçıp bir mağarada uyup uyandıklarında 309 yıl geçmiştir ve Roma artık Hristiyan’dır. Kimse onları öldürmek istemiyordur, tapınaklar yerlerini kiliselere bırakmıştır değişmeyen tek şey yine zalimliktir, zalimlerdir.
•Benim en çok etkilendiğim kısım uyandıklarından sonraki kısım oldu. Roma Romaydı fakat her şey bambaşkaydı. Ceplerindeki para pul olmuştu, herkesin inandığı, dualar ettiği, adaklar adadığı Tanrılar yok olmuştu. Adaleti, hakkı, barışı müjdeleyen İsa’nın dinine inanılıyordu ama görünen bambaşkaydı. Anlatılan, aktarılan her şey farklıydı geçmişte yaşananlardan. Bugün uyusak yüzyıllar sonra uyansak nasıl bir dünyaya uyanmış oluruz acaba diye düşünemeden edemedim açıkçası. Uğruna her şeyimizi harcadığımız paranın, körü körüne bağlandığımız düşüncenin bir anlamı olmayacaktı.
• Bu muhteşem bir hikâyeyi okumak çok keyifliydi. Fakat Nazan Bekiroğlu’nun derin dilinin beni biraz yorduğunu itiraf etmem gerek. Geneline bakarsak çok çok sevdiğim ve oldukça aydınlandığım bir kitap oldu.
Yıllar önce bir Youtube videosu ile kesişti yolum @şeymaumal ile. O gün bu gündür hayatımı anlamlandırma çabamda fikirlerine güvendiğim biri oldu benim için. Şimdi kitabını okumak yakın bir arkadaşımın kitabını okumak gibi bir his veriyor. Sanki bir kız kardeşe sarılmak gibi.
Her öykü birbirinden harika ve her biri ayrı bir tat bırakıyor ve her birinde çocukluğunuza dair unutulmaya yüz tutmuş başka bir hissi hatırlıyorsunuz. Çok uzaklarda kaldığını düşündüğüm çocukluğumla tekrar karşılaşmak ve onunla tekrar yürümek çok iyi geldi. Öykü seviyorsanız mutlaka ama mutlaka okumalısınız.
Deli Tarla. Kitap ismini ilk öyküden alıyor. Deli Tarla’yı okuyunca dedim ki; en güzel öyküyü ilk başa koymuşlar, diğerleri vasat gelecek. İkinci öykü Adieu Hala’yı okuduğumda ağladım, üçüncü öyküyü okuyunca Fikret’in haline acı acı gülümsedim. Sonrasında kah güldüm kah düşündüm kah hak verdim kah kızdım ve kitap nasıl bitti anlamadım.
@serminyasarofficial ‘dan okuduğum üçüncü öykü kitabı ve içlerinden en çok bunu sevdim diyebilirim. Zaten ne yazsa ne anlatsa o kadar içimizden ki hikayeleri.
Yine her öyküden sizden parçalar bulabileceğiniz bir kitap. Öykü okumayı seviyorsanız kesinlikle şans verin.
Ada’nın evde canı çok sıkılıyor, sıkıntısını biraz olsun gidermek için evdekilere yardım etmek istiyor fakat evdeki tüm yetişkinler kendi işlerine dahil etmek istemedikleri için Ada’nın yardım talebini reddediyorlar.
•
Birgün cebinde unuttuğu mandalina çekirdeklerini fark ediyor ve Ada’yı yeni bir heyecan bekliyor.
•Evde çocuklar dahil herkesin sorumluluk alması gerektiğini anlatırken, doğanın döngüsünü, bir çekirdekten yetişip büyüyen bir ağacın da öyküsünü anlatıyor @serminyasarofficial. Ayrıca çocuklarımız evde sorumluluk almak isterken onlara fırsat vermemiz gerektiğini bir kez daha hatırlatıyor.
Reklam