Reklam
Bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu.
Hep böyle mi bu?
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına
aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben.
Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına
niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına?
"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş.
Nilgün Marmara
Nilgün MarmaraSana Dönemeyen ZamanEdebiyat
Sana bir kez düştü yolum,
Ama kalbim o günden beri hep aynı yerde bekliyor.
Sen uzak bir ses oldun,
Ben ise o sesin yankısında kaldım—
Gitmeyen, dinmeyen, içimde çoğalan bir hatıra gibi.
Unutmak kolay olsaydı,
Ben çoktan unutur, bir köşeye kaldırırdım seni.
Ama unutamıyorum;
Çünkü seni tanımam çok kısa sürdü
Ve özlemem, seni tanımaktan çok daha uzun.
Belki sadece bir ses olarak kaldım hayatında,
Belki hiç aklına düşmedim bile…
Ama ben,
Bir gün sana söyleyemediğim tüm cümleleri
İçimde saklarken büyüdüm:
“Ben seni hiç görmeden bile sevdim.
Ve seninle hiç yaşamadan bile özledim.”
Şimdi zaman akıyor,
Sen benden habersiz yaşıyorsun.
Ama ben hâlâ,
Sana doğru hiçbir kapısı olmayan bir yolda
Adım atmaktan vazgeçemiyorum.
Belki bir gün,
..... gözlerin gerçekten bana döner.
Belki dönmez.
Ama ben yine de iyi ki sevdim seni—