BRİA
DİKKAT!
(Azıcık spoi)
Birbirini seven ve kaçmaya çalışan iki gencin feci bir şekilde yakalanmasını ele alan bir kitap. Hayatımda sipariş ettiğim ilk kitaptı ve benim aşırı aşırı depresif olduğum zamana denk gelmişti. Bence 14 yaşından büyükler okusun hatta +15 bir kitap olmalı. Yani şöyle ki; evet olaylar gerçek hayatta yaşanmış olabilir ama duygusal olan bir insan için biraz can sıkıcı olabilir. Ailem ne kadar okumama izin vermeyip sakalamya çalışsa da durmadım ve o kitabı okudum. Üç gün boyunca gizlice her satırını okudum. Elimde kalan tek şey ise ailemi kaybetme korkusu+ travma = uzun süreli depresyon. O zamanlar depresif ve aşırı duygusal biri olduğum için çok çok etkilenmiştim. Uzun süre sonra bir bakayım artık büyüdüm beni etkilemez dedim, ilk sayfada gözlerim doldu yine kapattım. Çok akıcı bir dili var. Hafif ağır bir dil olsa da akıcılığını kaybetmemiş. Betimleme ve benzetmeler çok güzeldi. Kitap kapağı da çok hoşuma gitmişti. Zaten kitap kapağını görünce almıştım sanırım
Töre kitabı. Duygusal bir kitap olduğu kadar da birazcık EKŞİNNN var
İyi okumalar..
Kitabı ben mi bitirdim, kitap mı beni bitirdi, orasını bilemiyorum. Ana karakterin duygularını çok güzel işlemişti yazar.
Eğer insanların istediği kişi olmamaya başlasaydiniz, sizi sevmeye devam ederler miydi?
Buram buram psikoloji kokuyor kitap.. Psikoloji kısmıyla çok etkileyen bir kitaptı. Kesinlikle sürükleyici bir hikayesi var ve asla sıkmıyor, sonunda ne olacağını merak etmeden duramıyorsunuz. Beni rs'den çıkarttı sayılır okumalısınız diyeceğim.
__
Spoiler!!!!
Sonlara doğru çok fazla oldu bittiye verilmiş gibiydi ya, syes'sin annesinin, bria, lex, luke olan ilişkileri aşırı sönük kalmıştı. Özellikle Bria'nin beni utandırıyorsun dediği kısımda kriz geçirdim Luke'nin iyileşmesinde katkısını beklerdim ama tek yaptığı kaçmak oldu. Cidden o kadar kötü bir arkadaş olduğunu belli etmeseydin. En azından doğru düzgün bir açıklamalarını okuyabilirdik diye düşünüyorum, zaman atlaması yapılıp kendini bulduktan sonra yuzlesmelerini okuyabilirdik. İki puanı kırmamin sebebi kısaca bu, ilişkiler çok sonuktü..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dini tarikatlar tarafından sömürülen insanların ve onların intikam yolculuklarını anlatan bir seri katil kitabı. Bria çok küçük yaşlarda tarikat elinden kurtulmuş ve sonrasında bu tarikatlardaki kişileri avlayarak intikam peşinde koşan bi kız.
Elijah Kaplan ise Bria’nın doktora yaptığı üniversitedeki bir profesör ve o da aynı alanda incelemeler yapıyor. Bria bir gün tez danışmanı olarak Profesör Kaplan’a gidince yolları keşisiyo.
Romanların çoğunda güçsüz, özgüvensiz, eciş büçüş ilişkiler görmekten içim çıkmıştı ama bu kitaptaki Bria Brook tam istediğim kadın karakter! Bize böylesi lazım işte :D
Bir de Eli Kaplan meselemiz var ki allah allah :D zeki, eğlenceli, her şeye destek, partnerini her durumda destekleyen, kinky profesörüm benim.. daha ne isteyelim yahu herkese böyle bir adam diliyorum :D
Kitap Dune serisinin ilk 3 kitabının dilinden baya farklı. Serin 4. kitabı için de aynı şeyi düşünmüştüm ancak şunu gözden kaçırmışım. Dördüncü kitap ilk üç kitaptan 3 bin yıl, beşinci kitap dörüncü kitaptan on bin yıl sonra geçiyor. Bu zaman atlamalarını göz önünde bulundurursak çok normal, hatta az bile kalabilir bu dil farklılığı. Dördüncü kitaba göre daha heyecanlı, daha merak uyandıran; serinin genel ruhuna daha uygun bir kitaptı. Benim seri içerisinde en çok etkilendiğim Rahbiler Meclisi ile içli dışlı olmak çok heyecanlıydı. Son kitabın (Frank Herbert'in yazdığı son kitap. Oğlu Bria Herbert, Kevin J. Andersinla birlik babasının vefatı sebebiyle yayınlayamadığı son kitbaı iki kitap halındr yayınlamış. ) adının Rahibeler Meclisi oluşu daha çok heyecanladırıyor. Okuma düzenime ve hızıma bu seri ile dönebildim sanırım. Serinin geneli ile ilgili yorumu seri bitince ayrı bir paylaşım ile yapacağım.
#Dune
#DuneSapkınları
#FrankHerbert
#İthakiYayınları
#İthaki
Bugün size BRİA ile geldim . Çok çetrefilli bi kitaptı, sürekli kalbim ağzımda okudum . Rozerin Zeyno ve Cesurun bir yanlış anlaşılma sonucu yalanların sarmaşık gibi ayaklarına dolandığı bir töre kitabıydı.
İnsanın verdiği kararlardan geri dönüşün olmadığını ve bu kararların bir aileye hatta kendi canına mâl olabileceğini çok derinden hissettim .Ayrıca ailesi onu reddetikten sonra onu sevmeyen kocasından ve ailesinden sevgi dilenmesi beni bitirdi .
Bi insan dizlerinin üzerine çöküp beni sevin diye yalvarmamalı hangi şart ve koşul olursa olsun bu olmamalı çok acı ...
Biraz karışık yazdım ama . 
Şehnaz Haşimoğlu 
Bir Rüya İçin Ağıt
Şehnaz Haşimoğlu Bir Rüya İçin Ağıt
Açık konuşmak gerekirse töre temalı kitaplar bana pek uymuyor. Denedim de ama bana göre değil deyip kabullenmiştim.
Yakın arkadaşlarım BRİA için beni ikna ettiğinde yine aynı sonuca varacağımı düşünerek okumaya başladım ama bu sefer öyle olmadı.
Yazarların dili, kurgusu, ve karakterleriyle inanılmaz akıcı bir kitap okudum. Bunca yoğun işimin arasında çat diye bitirmemden anlamışsınızdır zaten.
Kadın karakterimiz Zeyno, ailesini sevdiği adamla evlenmeyi ikna edemeyince ona kaçmaya karar veriyor. Bazı olaylardan dolayı da bu planı sekteye uğruyor ve abisi tarafından yakalanıyor. Tabii abisi yakaladığında, Zeyno’nun yanında erkek karakterimiz, Cesur var.
Cesur’un neden orada olduğunu okurken öğrenirsiniz ama Zeyno abisine yakalanmanın verdiği korkuyla, sevdiği adamı da tehlikeye atmak istemediğinden Cesur’a kaçtığını söylüyor.
Ortalık zaten -buyrun cenaze namazına- moduyla bir anda karışıyor.
Zeyno ailesi tarafından reddediliyor, Cesur istemediği bir evliliğe zorunlu kılınıyor ve yine Zeyno istenmediği bir aileye gelin gidiyor.
Bütün karakterleri o kadar sevdim ki çoğunu ayrı ayrı haklı buldum. Zeyno’ya başta yaptığı şey için kızmış olsam da kendimden bir şeyler buldum ve kitabın sonuna kadar olan tüm olaylarda sanırım Zeyno’nun yaptığı gibi yapardım ben de. Kitabın sonunda bir olay var ve herkes o olay yüzünden Zeyno’ya çok tepkili ama ben kendimi Zeyno’nun yerine koyduğum zaman aynı şeyi yapardım valla ne diyim. Zeyno’nun çoğu zaman haksız olmasına rağmen Cesur konusunda üste çıkmaya çalışması beni kızdırdı.
Yan karakterler aşırı iyiydi. Zeyno’nun abisi, Ferman içimde derin bir yara. Ayrıca, Zeyno’nun ailesinden cidden nefret ediyorum, Ferman hariç. Umarım ikinci kitapta Ferman ve Zeyno için güzel şeyler okuruz.
Sonu çok fena bitti. Öğrendiğimiz şey ayrı, Zeyno’nun