Yazar bilinmeyen Töre metinlerinden birine göre, her insan yaşamda iki yoldan birini seçebilir: inşa etmek ya da toprağı ekmek. İnşa etmeyi seçenlerin işi yıllarca sürebilir, ama günün birinde yaptıkları insaat biter. O zaman kendilerini kendi ördükleri duvarların içine hapsettiklerini görürler. İnşaat durunca yaşam anlamını yitirir.
Diğerleri ise toprağı ekerler. Fırtınalara, mevsimlerin getirdiği bütün çetin koşullara göğüs gererler ve hemen hemen hic dinlenmezler. Ama yapının tersine, bahçenin gelişip büyümesi hiç bitmez. Bahçe, bahçıvanın sürekli ilgisini, dikkatini, bakımını gerektirirken bir yandan da yaşamını büyük bir serüvene dönüştürür.
Ölümden korkuyorum ama hayatımı boşa harcamaktan daha çok korkuyorum. Aşk’tan korkuyorum; çünkü Aşk bizim kavrama gücümüzün dışındaki şeyleri içeriyor; müthiş bir parıltı saçıyor ama aynı zamanda yaydığı gölge beni korkutuyor.
Şimdi gerçek olan, bir zamanlar yalnızca hayalimizdi
İyi bir şarabın tadını, ancak daha önce kötü bir şarap içmişsen anlarsın.
Biz sınır tanımayan bir kuşağın, Beatles ve Rolling Stones kuşağının gençleriydik.