Omnia fui,nihil expedit...
ti to on...
hamdım,piştim,yandım...
yok edin insanın insana kulluğunu,bu dâvet bizim…
Post tenebras lux...
Ego sum via et veritas et vita...
Post mortem nihil est. Etiam ante mortem.
"İnsan, bir tarlanın etrafını çitle kuşatıp, burası benimdir dediği günden beri doğru yoldan uzaklaşmış, cinayet cinayeti kovalamış, facia faciayı. Sonunda medeniyet denilen bu yapma düzen kurulmuş."
Bir büyücü edasıyla dili eğip büken, bozup yeniden kuran Doğan Yarıcı'dan çocukluk ve ölüm arasında gidip gelen bir sarkaç: O Boşluk .
Dostluk üzerine unutulmayacak bir ağıt, benzersiz bir aşk, varoluş, yok oluş, saplantı, kaçma, derinleşme ve uçma güncesi. Anlama ve anlamlandırma denemesi...