Omnia fui,nihil expedit...
ti to on...
hamdım,piştim,yandım...
yok edin insanın insana kulluğunu,bu dâvet bizim…
Post tenebras lux...
Ego sum via et veritas et vita...
Post mortem nihil est. Etiam ante mortem.
toprağın altını dinledik ve bulutları
her şey uçuk mavi bir ıssızlıkta olup bitiyordu
aramızda bir sır olmalıydı, bilmediğim
bir şarkıyı bilir gibiydi
ben ona bir ağaç adadım
o bana suları anlattı
yaprağın damarını ve incecik çizgilerini hayatın
sessizlik gibi kırılıyordu kelimeleri
onu dağılmış kelimelerden topladım
dönersen evdeyim. henüz susmuş telefon sesinde.
bez bebeğinde, günlüklerinde, sevdiğin nefret ettiğin okul önlüğünün ceplerinde. dönersen....
-sahi kim kaldı ikimizden geriye?..