"Sana öldüklerini düşündüren ne?"
"Sesinizden anlayabiliyorum. Sevdiklerini kaybeden insanların kendilerine has bir tonu vardır. Bu kayıp, konusu her açıldığında her şeyin içini kurutan bir boşluk yaratır."
Söyleyecek başka bir şeyim ya da istediğim şeye dair net bir fikrim olmasını diledim. Ancak gerçek şuydu ki, hayatım boyunca hiçbir şey istememe izin verilmemişti. O kadar uzun süre ne yapıp ne yapmayacağım söylenmişti ki bir insanın böyle seçimler yapmak için doğuştan sahip olduğu kabiliyet bende yoktu. Hiç kullanılmadığından solup kaybolmuştu.