Ruh halinin çevrendekiler hiç fark etmeden onca değişebilmesine şaşırıyordun. Kimi zaman, birine birkaç ay önce birlikte yediğiniz yemekte büyük bir bunalım içinde olduğunu itiraf ediyordun. Karşındaki şaşkına dönüyor, o sıra hiçbir şey anlamadığını fark ediyordu, birden bir saatli bomba patlamışçasına. Seninse yüzünde her zamanki değişmez ifade oluyordu.
Başkalarını dinlemeyi severdin. İnsanlar içlerini açardı sana. O sessiz, dikkatli, yapıcı halinle, sana gizlerini açanlardan daha az yardım ettin kendine.