..... Oysa sevgiyi hep eşitlik terimleri içerisinde düşünür, tasarlar, düşeriz. Bencil, tekelci duygularla bu eşitliği biz altüst ettiğimiz zaman bile karşımızdakinin her hatasını bu eşitsizliği bozan bir davranış diye görüp mutsuzluklara düşmez miyiz? Haksızlığa bozulmak, temelde, eşitliğe inanmak değil mi?