"Şimdi rahatlamıştım. Artık hiçbir şey beni gece yarısı uyandırmıyordu. Şimdi kendi alevime atmıyordum kendimi.
Şimdi sessiz ve yalnız önüme bakıyor, geçmişe ve geleceğe kulaç atmıyordum. Artık uzak ve yakın şeyler kafamı kurcalamıyordu. İnsanlar, kendilerini görmeye beni zorlamazlarsa onları görmüyordum.
....
Şimdi artık hiçbir boşluk görmüyordum; artık hayatın sıkıntısı beni ezmiyordu."