Ayşe Bostan Akbaş
@bstnays
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir şeyi affetmek, adeta hiç yaşamamış gibi bir daha dile gelmeyecek şekilde onu silmek demektir...
Nimeti ikrar etmezsek, şükrü de gerektiği gibi yapamayız. Bir kimse “Ben Allah'ın âciz, zavallı, günahkâr bir kuluyum, önemli biri değilim, elimden bir iş gelmez." dese insanlara iyilik yapabileceği yerlerde bile yapamaz hâle gelir. Oysa Rabbimizin bize verdiklerini ikrar etmedikçe şükreden bir kul da olamayız. Kimisinin prestiji vardır, bir telefonla birçok işler hâlleder. Kimisinin bedensel kuvveti vardır, her iş elinden gelir. Kiminin bilgisi, kiminin maddi gücü, kiminin tecrübesi, aklı geniştir. Şükrün birinci aşaması nimetin farkında olmaktır. Onun farkında olmazsak neye şükredeceğiz? O yüzden önce bir şey olun, sonra da mütevazı olun. Önce bir şey olmazsan sonra mütevazı olmayıp da ne olacaksın zaten. Zaten bir şey değilsin. Önce zengin olun, makam mevki sahibi, nüfuz sahibi olun. Önce eliniz ersin, gücünüz yetsin, bir beceriniz olsun. Ondan sonra sahip olduklarınızla kimseye üstünlük taslamayarak mütevazı olun. Mütevazı olmak, hiçbir şey olmamak değildir. Her zaman veren el, alan elden üstündür, güçlü mümin, zayıf müminden hayırlıdır. Fakat bazen insanlar kibre, gurura çok meyilli olabiliyor. Veyahut bir mevkiye gelince sapıtmaları kolaylaşıyor. O yüzden böyle söylemler ortaya çıkıyor: “Bize bir lokma bir hırka yeter." "Biz çok mütevazıyız.” “Önemli değil, zaten üç günlük dünya.” Evet üç günlük dünya ama cenneti de burada kazanacağız. Evet, üç günlük dünya ama dünyevi mertebemiz de uhrevi mertebemiz de burada belirleniyor. Onun için dünyayı küçümseyip önemsiz göremeyiz. Al- lah'ın verdikleri yokmuş gibi davranamayız. “Bir şey haddini aştığında zıddına inkılab eder." diyen atalarımızın sözünü dikkate alıp tevazuyu nankörlükle karıştırmayacak şekildedengemizi muhafaza etmek durumundayız.
Biz insanların nereye geldiğine bakıyoruz hâlbuki Allahu Teala ne kadar ilerlediğine bakıyor. Bu açıdan bir başkasını değerlendirirken, "Bir de namaz kılıyor." diyenlere benim cevabım "Ya bir de kılmasaydı?" oluyor. Çünkü kıldığı na- mazı onu belki de eksi yirmiden eksi beşe yükseltti. Sen eksi beşteki davranışlarına bakıp "Bir de namaz kılıyor. Neler yapıyor, neler!" diyorsun. Halbuki o namazdan önce eksi yirmideydi. Bu bakış, insanlara karşı gösterdiğimiz toleransı da artırır. Allah katında herkesin kazanma imkanının olduğunu gösterir. Unutmayalım ki Allah kimseye haksızlık etmez; herkesin sınavı kişiye özeldir.
Güçlü dindarlık, ancak güçlü bir karakter üzerine inşa edilir. Karakter zayıfsa oradan güçlü bir Müslüman modeli çıkmaz.
İnsan en çok görüştüğü beş kişinin ortalamasıdır, denir. Buna çok inanıyorum. İnsan dostunun kaderinden pay alır.