Fakat her insan bir olmuyor işte. Kederini çabucak unutup yeni bir yaşama başlayanlar olduğu gibi, geçmişin anılarından kopacak gücü bulamadıkları için acılar, umutsuzluklar içinde kıvrananlar da çıkıyor.
Bana sorarsanız gerçek mutluluk yaz yağmuru gibi birdenbire boşanmaz insanın başına. Davranışımıza, çevremizdeki insanlarla ilişkilerimize her gün azar azar çekidüzen vererek eksiklerimizi tamamlarız. Yavaş yavaş biriken bir şeydir mutluluk.