Bazen öyle şeyler oluyor ki..nasıl söylesem.. insan kapılıp gidiyor.. kapılıp gittiğini anlasan bile değişmiyor.. olup bitenin bir parçası gibisin.. nefes almamak elinde değilse, hani nefes aldığını fark ettiğin zaman bile nasıl onu önleyemiyorsan..
Endişe, sıradışı bir endişe içindeydi! "Tanrım!" diye düşündü, biraz kendisine gelmeyi başaran kahramanımız, göğsündeki boğuk hıçkırığı bastırmaya çalışarak, "Ne olur bu tükenmez dertlerle baş edebilmem için güç ver bana!
"gerçekten de merak uyandırmaya değer bir şey;düşünsenize, kim bilir kaç kez mucizenin önünden geçeriz, dokunuruz, çarparız, ama farkına bile varmayız.