Burcu Karataş
@bubukaratas
Şu anda okuduğu kitap
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
“İnsanın üç günlük ömrü kalsa,” eksik bıraktıklarını tamamlardı. Bak bu doğru. “Hem ölüme yaklaştıkça,” derdi, “İnsanın yüreği daha da insancıl duygularla, iyilikle dolup taşar.” Amma gülünç!
Reklam
Kıyıcı bir erkeğe tutulup onun ardısıra nerelere, nerelere sürüklenmiş bir kadının ikiye bölünmüş gülümsemesi: Hüzünlü, esrik, al, solgun, hasta, dirençli, incinik, atak, ama hep yarım.
Bir ömre bir tek yaşamın az geldiğini bilirsiniz, bir yazarsınız.
Son aylarda -ya da yıllarda- sürekli bir bezginlik içindeydik. Hiçbir şey eskisi gibi olamayacakmış gibi, düzelmeyecekmiş gibi, önceleri katlandığımız, sonraları boyun eğdiğimiz şu bezginlik bile aynı kalmayacakmış gibi. Konuşmalarımız da umutsuzluk üzerineydi hep. Arasıra bir çıkış yapıyorduk belki ama onun parlaklığı da kapkara gökte bir iz bırakmıyordu tabii. Sürencemedeydik.
Reklam