yılmaz gülderen
@budalaa
Çırak
anam cahildir benim,
babam konkenci.
yüreğim şuncuktur benim,
ellerim demirci.
parmaklarım kaynak tutar,
kalemi değil.
burnumda mektep tüter,
tamirci değil.
pakizedir şu yüzüm,
bunlar is'in karası.
iyi bak da belle der,
bir ustanın nidası.
altın bilezik imiş zanaat,
yaşken evrilmeliymişim.
topla topaçla değil,
çekiçle eğilmeliymişim.
yağmur yağmış gözlerime,
ıslanmış mavi gocuğum.
alın tornavidanızı nolur,
ben daha bir çocuğum!
ağlama deme bana usta,
küçücüktür yüreciğim.
biraz üstüpü versene usta,
gözlerimi sileceğim.
Reklam
Trajedi
çaresizliğin en yakın dostu yalnızlık
ikisi de özdeş bir biçimde
ikisinin de bir vücuda büründüğünü gördüm
pürüzsüz banyo küvetinin içinde
örümceğin biri çıkmaya çalışıyordu
içinden, ama çıkamıyordu.
kovuğundan çıkmış şaşkın
bir yanlışlık yaparak bu rüzgarda.
sırt üstü dönmüş hamam böceğine
şimdi hangi sözü etsek onu teselli eder ki?
öyle bir halde gördüm ki bu hayvanı
yalnızlıkla çaresizlik çiftleşti.
Ben jimaji
ben etiyopyalı jimaji,
on bir yaşındayım.
kenya'da, bir mülteci
kampında kalıyorum.
ve seni beyaz insan, seni,
baş tabibin odasındaki
televizyondan izliyorum,
serum bitene dek tabii.
sanırım pazar olmalı günlerden
ailecek evdesiniz.
annen, baban, kardeşlerin.
elini yüzünü yıkıyorsun
ne güzel musluktan akan su,
ne güzel temizlediğin dişlerin.
sonra kahvaltı sofrasındasın
kristal bardaktan çay içiyorsun.
bol menülü masada kararsız ellerin
ve gözlerime benziyor, gözlerime,
sol tabaktaki zeytinlerin.
bugün pazar olmalı dedim ya,
tenise gidiyorsun galiba,
elinde raket, başında şapka,
bembeyaz eşofmanların
ve güvenle oynuyorsun kortta,
ortopedik ayakkabıların.
aslında en çok hoşuma giden
neydi biliyor musun?
akşam üstü kardeşini operadan alıp
Çiçeğin mitolojisi
bir ilkbahar günü, sevgilim;
bir ilkbahar günü kırlarda,
koşmuş,
gülmüş,
yorulmuş,
yan gelip uzanmış toprağa
oracıkta uyumuş.
ılık bir yel sevişmeye başlamış
sevgilimden habersiz:
alttan, üstten esmiş,
kalçalarını okşamış!
fistanından içeriye
girivermiş hınzır güneş
ısıtmış gövdesini
ne var ki, uyanır uyanmaz
açık bulmuş düğmesini:
bir damla nem düşürmüş
yere memesinden
sonra,
telaşla,
kalkıp kaçmış,
kalktığı yerde
ilk çiçek açmış.
Bu savaşlar bitecek çocuklar
Top demirleri salıncak olacak size
Çiçekler taze kalacak kırlarda hep
Papatyalar takacağım eğninize
Ve okulunuz olacak eviniz olacak sıcacık
Ve kibirden hasetten uzak insanlar
Gün gün öğün öğün doyacaksınız hepiniz
Billur bir dünya bulacak doğanlar
Ve ümidiniz olacak çocuklar
Hayata dair
Hürriyete dair
Ki tanrı
Daha merhametli olacak her zamankinden
Ne zaman mı
Kırmızı kar yağdığında
Reklam