yılmaz gülderen

yılmaz gülderen
@budalaa
Okur
Eskişehir
5 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
0Kitap13Takip edilen14Takipçi0İnceleme0Alıntı85İleti
Kitapları
Tekrar Paylaşımlar
Yorumlar

yılmaz gülderen

@budalaa·
Yalnız alelade bir çakıl taşından farkım ne benim? her gün binlerce insanın umursuzca üstünden geçtiği, kanadı çürümüş, kaldırımda yatan serçeyim. davetli olmadığım bir düğünde oturur gibi kaldım dünyada. geçerken, kaptanın uğradığı adaya bıraktığı bir izmarit, sıkılgan bir askerin koca bir ağaç gövdesine attığı şafak ya da. yalnız rüyalarda sarılıyor bana heyecanlandığım kadınlar ve ne vakit öpmeye kalksam içlerinden birini ışıkları yakıyorlar telaşla, uyan, film bitti! unutulmuş bir kiraz çarpıyor gözlerime toplanmış ağaçta, rüzgar bir balonu götürüyor uzaklara, adım adım ayaklarım kitapçılara uğruyor eve dönerken girdiğim her kitapçıda kulaklarımda aynı ses: şiir reyonları kadar yalnızım.
Edebiyat

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

yılmaz gülderen

@budalaa·
Anasız annem beni hiç sevmedi oysa annem ki yok değil durur ince belli gençliğinden fotoğraflardaki yaşlılığına yıllardır yoklarım ansıdıkça arar dururum yok yanaklarımda dudaklarının izi annem beni hiç sevmedi annem beni hiç sevmedi bir tas çorbayı dahi içmemişsem sevinerek uykularım kesik rüyalarım ağulu şuncucuk bir güneş görmeyeyim çıkıp dağlarda mevsimsiz sarılacak bir çiçek aramışsam durup akça kavaklara sarılmış akan bir derenin kirpiklerini öpmüş kovalamışsam bir serçeyi ahbaplık için şu perçemimde duyduğum yetimliktendir annem beni hiç sevmedi hala durur orada doğu köylerinde arasam duyarım sesini elleri durur oradadır sığınacak kucağı vardır hala bir de ben eski ben olsam
Şiir

yılmaz gülderen

@budalaa·
Kalbim insanız hepimizin içinde yıldızlar var mümkünsüzlük nasıl da güzeldir bir ilah niyetine her biri uzak uzak parıldarlar hep sonraları anlarız lakin yetişemeyendir insan teki kar yağıyor kente bir adam elma satıyor sokakta serseriliği mesleği olan ben ve hadi ver elini, lutfet, tanrım kartopu oynayalım kalbim a kalbim seni ben hangi sokakta unuttum ufacık mantarını çıkartmış kara resim çizen şu oğlan çocuğu mutluluğun resmini çiziyor mutluluğun resmi de rengi de var dünyamızda, kalbim ama çok geçmeden eriyor birine de vermemiştim yıllar yılı kalbim, seni ben nerde unuttum?
Edebiyat

yılmaz gülderen

@budalaa·
Pastoral şiir elmalar kahkaha atıyor, duyuyorum bulutların yanakları kızarıyor gökte kirazlar parıldıyor uzaklarda uzaklarda toprak tütmekte ah, esridim kaldım, sarp bayır çiçekler saldırıyor, üstüme üstüme derin bir burgu gibi dönüyor etrafım dünyam dönüyor, tutunamıyorum gömleğime başaklar fısıldaşıyor ovalarda sürtünerek kınaya beliyorlar ovayı yuvarlak memeli bir kadın, beyaz elleriyle sağıyor ineğini, aksilik, deviriyor kovayı ağaçlar dönüyor, güller, dönüyor bulutlar iğde kokuları, serçe türküleri, şarıldayan su karşı yamaçta bir leke gibi koyunlar sevdalar kuran bir çobanın öğlen uykusu fakat tüm bunlara mukabil, paslı ağız acıtan bir sıkıntı var dünyamızda sıkılıyor yollar, tepeler, taşlar ki kasvetli bir oğlan akordiyon çalıyor kim bilir kime, neye, ağacının altında ota basan ayak sesleri, yakınlarda olmalı sermest, yarı baygın gözlerim arıyor
Şiir
Geriİleri