Gökmen

Gökmen
@bulanikadam
Kaptan yemeğe çıktı ve tayfalar gemiyi ele geçirdi
Yine de yaşıyorum. Bu bir umut meselesi değil. Daha çok alışkanlık gibi. İnsan intiharı bile erteleyebilen bir varlık çünkü yarına dair küçük bir merak kırıntısı hep kalıyor içinde. Belki değişir diye değil. Belki de daha da kötüleşir diye. Acının bile sürekliliği, hiçlikten daha katlanılır geliyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Vazgeçmek bir eylem değil, bir kabulleniş. Var olmaya yeniden imza atmak gibi. Kimse zorlamıyor beni özgürlüğüm omuzlarıma çöken görünmez bir el gibi. Seçebilirim, evet. Ama her seçim, öldürdüğüm ihtimallerin sessizliğiyle geliyor. Bu yüzden kararsızlık bir zayıflık değil, bir yas hâli.
Alıntı
‎Dün gece, ölümün toynak seslerini duydum. Sadece nal darbeleri ve toprağın altında yankılanan bir sabırsızlık hakimdi havaya. Atlar, ölümle yarışıyordu. ‎ ‎İnsana benzeyen hiçbir şeyde o tür bir vakar yoktur. Atlar, ölüme gözlerini dikmişti. Biz insanlar gözümüzü onlardan kaçırmak için günahları icat ettik. ‎ ‎Ama ne fayda? Ölüm, atları bile geçer. Ve biz, onların ardından nefes nefese sürünürüz. Belki tek şansımız, o yarışta seyirci olmamaktır. Toza danışabilmek. Geriye sadece bir iz bırakmalıyız unutuluşun çamuruna karışmadan. ‎ ‎Çünkü korkunç olan tek şey ölmek değil; hiç yarışmamış olmaktır. ‎
Elimdeki son sigarayı yakarken hayatın bana hiç borcu olmadığını düşündüm. Para ve şans yoktu, midemde hâlâ inatçı bir açlık dolaşıyordu. İnsan bazen kaybetmeye o kadar alışıyor ki kazansa ne yapacağını bilemiyor. Sokaklar bana sırtını dönmüş eski dostlar gibiydi, ama yine de yürümeye devam ettim. Çünkü umut dediğin şey, en çok da cebin boşken küstahça ortaya çıkıyor.
Alıntı
Kendimle ilgili söyleyebileceğim en doğru cümle şu olabilir: ‎Ben, bir kazayım. ‎Kaderin planında olmayan ama oraya bir şekilde düşüp kaldığı için artık görmezden gelinemeyen küçük bir kaza. Bir yolun kenarındaki çukur gibi, üstüne basıldığında sarsmayan ama fark edilirse frenletmeye zorlayan bir pürüz. Ne kadar yer kapladığım belirsiz ama sessizliğim yankı yapıyor.