bulgakov
@bulgakovun_anilari
İstanbul
2000
7 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Zira dolup da taşmaya dost bulamamışlar için, er ya da geç muhakkak kusmak lazım geliyordu. İçten içe çürüyüp de hepten yok olmamak için...
Reklam
İnsanın kendi kendine bile fısıldayamadıklarını öyle birdenbire yüksek sesle söyleyebilmesi kolay mıydı? Ama dün gece Müesser'i dinlerken anlamıştı Pilar; söylenmemiş sözcükler tıpkı tutulmamış yaslar gibi acıtırdı. Hayata devam edebilmek için bazen uzun uzun konuşmak, feryat figan ağlamak ve geçmişin katranından arınmaya çalışmak lazımdı.
Hayat kendi acılarına karşı uyuşturuyordu insanı, ama sevdiklerinin yaşadıklarına bakmak ne zalim bir uğraştı.
Onu yalnız bıraktığına olan inancı, vicdanında lekeli bir çizgiydi. Oysa ömür boyu bir arada olmuşlardı. Kederde hemhaldiler. Sırsa sırdaş, sabırsa taş, yükse hamal, daima birlikteydiler. Ama sohbette lal, sevgide çekingen, itirafta kusur kaldılar. Böyle olunca, ne gönül rahatlığıyla birbirlerinin yüzüne bakabildiler ne de hepten uzaklaşacak takati bulup kaçabildiler.
Demek insanın sevdiklerine gücenmesi, beklentinin yoğunluğuyla pek de ilgili değildi. Belki de keder sadece, sevmenin yan etkisiydi.
Reklam