Abdülhamid, 17 Arahk 1908 günü yapılacak
açılışa katılmamak İçin bir müddet ayak diremiş, Kamil Paşa’nın
istifa tehdidiyle geri adim atmıştı. Bu kez de ülkeyi Kanıın-i Esasi ile
idare edeceğine dair yemin etmekten imtina ediyordu.
Sayfa 42 - Kronik
Reklam
1877’de demokratik olmayan kurallarla yapılmış olan secimde
saraya yakın olan isimlerin seçilmesinin murat edildiği bir sır değildi. Buna rağmen Birinci Meclis-i Mebusan kısa çalışma döneminde
bir seçim kanunu yapmayı başardığı halde Abdülhamid tarafindan
onaylanmadığından yürürlüğe girmemiş, ram 30 sene bekletilmişti,
Sayfa 37 - Kronik
Abdülhamid, İttihatçıların söylediklerini yapma konusunda
herhangi bir tereddüt göstermediği gibi istibdat yıllarını da çabuk
unutmuşa benziyordu. Cuma selamlığında yakasına taktığı Hürriyet, Adalet ve Müsavat rozeti değişimin en büyük kanıtıydı.
Sayfa 34 - Kronik
Kâzım görüşlerine destekçi bulamazken Talat’ın
politik yaklaşımları pek çok İttihatçı tarafından onaylanıyordu.
Eğer Sultan Hamid isteseydi bu Edirne İsyanını pekâlâ İstanbul’a veya başka yerlere de teşmil edemez mi idi? Bu Edirne isyanı da gösterdi ki Sultan Hamid’e güvenmekte isabet etmişiz.
Sayfa 28 - Kronik
Talat halen Abdülhamid ile ortak bir uzlaşı zemininde İş görebileceklerine olan İnancını Edirne’de yaşananlara rağmen muhafaza ediyordu. Talat’ın bu yaklaşımı, pragmatik bir politika takip etme eğiliminde olduğunu ve devleti istikrara kavuşturma adına Abdülhamid’î bir denge unsuru olarak değerlendirdiğini gösteriyordu. İstanbul’daki ittihatçılar arasında daha radikal görüşü temsil eden Kâzım (Karabekir) ise bir an önce Abdülhamid’in tahttan indirilmesi konusunda ısrarcıydı
Sayfa 28 - Kronik
Reklam