Burak Can Korkmaz
@burakcankorkmaz
Ph.D. Candidate
Ankara
17 Haziran 1995
280 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mutlu değilsin;
Sürekli sahip olmadığın şeyin peşinde koşar,
Sahip olduğun şeyi görmezsin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her insanın, hayatının belli bir döneminde tüm benliğiyle çok büyük bir hevesle yapılabilir bir isteği olmuştur. İşte tamda o anda o isteğin karşılanması büyük bir öneme sahiptir. Bolca mutluluğun yanında çokça acının bulunduğu bu hayatta tüm benliğin devreye girdiği, büyük bir hevesin ortaya çıktığı nadir anlar vardır. Bu nadir anı yaşayan kişinin yapılabilir isteğinin reddedilmesi, engellenmesi, değersiz görülmesi sonucunda bu istek bireyin içinde uhde kalır, bireyin iflah olması zordur. Geleceğini yönlendirme riski taşır. Anne ve babanın kendi başaramadığını çocuğuna seçenek olarak sunmak yerine zorla dayatması, kendi özel eşyası olmasına izin verilmemiş bir çocuğun yetişkinlikte bu tarz durumlarda aşırı tepkiler göstermesi... Dış dünyanın ona her zaman göstermediği şefkati birey kendisine göstermeyi öğrenmeli. Bu sayede geçmiş yaşantıları tam olarak telafi etmesi mümkün olmasa dahi yeni yaşantıları yönetmesi kolaylaşabilir.
Zenginlik ve güç ile başarısızlığı tolere etme arasında doğru orantılı bir ilişki var. Para satın alabilir ve güç zorlayabilir. Başarının ortaya çıkmasında bu faktörlerin etkisi arttıkça sisteme güven azalır, yarışmacı sistem ve gelişim biter. Başarının birey dışı tüm faktörlerden azami düzeyde yalıtılması, çağımızın en önemli konularından biri olabilir.
İnsan, mucizelere gebe olabilecek beklentiler istiyor. Öngörülebilir bir yaşam insana korkutucu geliyor, ölümün korkutucu geldiği gibi... Ölümü ve varışı kabul etseydik, sıradanlığı ve öngörülebilirliği değerli bulsaydık hayat belki daha yaşanabilir olabilirdi. Normal bir evlilik değil ruh ikizi arıyoruz, normal bir sohbete zaman ayırmazken son raddede terapi desteği alıyoruz. Normal ve sıradan olanı değersizleştiriyoruz ve en sonunda normal ve sıradan olana dahi ulaşamaz hale geliyoruz.
Yolda olmak yaşatır, varmak ise öldürür. Ulaşılan hiçbir sonuç, hayali kadar güzel değildir.