Gelecek hedeflerimin altında ezilen gençliğimin çığlıklarında ders çalışmak, ya da gençlik heveslerimin altında ezilen gelecek hayallerimin çığlıklarında eğlenmek... İnsan ikisinden birini seçmek zorunda değil belki de. Her ikisine de dengeli kulak vermeli. Sanrılara kapılmaya eğilimli insan. Gençlik heveslerinin cazibesi, gelecek hedeflerinin hayali insana her şeyi yaptırabilir. Heves ya da hayal uğruna asgari düzeyin üstüne çıkılan her çaba hüsranla sonuçlanacaktır. Her mantıklı heves ve hayalinin peşinden sonuna kadar koşmalı insan, ama hiçbir hedef ve hayale gereğinden fazlasını vermemeli. Çünkü ulaşıldığında hiçbir heves ve hayal beklenileni vermez. Verilen zaman ve çaba her zaman pişman eder insanı. Tek bir şeye çok fazla zaman ve emek vermek yerine heves edilen ve hayali kurulan her şeye az da olsa zaman ve emek vermek en güzeli. Uyumak da denge ister, beslenme de denge ister, ibadet de denge ister, neden tek bir heves veya hayale dengesizce tutunmak? Tüm engel ve zorluklara rağmen dengeli yaşam en mutlu yaşam.
Her şeyin mükemmel gittiği bir hayatı yaşamanın elimizde olduğu şeklinde ağır bir propagandaya maruz kalıyoruz sürekli. Oysa basit bir reklamcı üfürmesi bu, gerçekliği yok. Böyle dertsiz tasasız bir hayat hiç kimse için mümkün değil!
Gökhan Özcan