Burak TOSUN
@burakktosunn
Şu anda okuduğu kitap
GÖLGESİZLER
Köyünde gazoz ve poğaça satılan amcadan kitap alarak edebiyat dünyasının soluğunu çekmeye başlayan ve bu soluğuyla bizlere soluksuz okuyacağımız eserler bırakan Hasan Ali Toptaş. Edebiyat tanrısının kıyak geçtiği nadir yazarlardan, "Doğunun Kafka'sı". Muhteşem yazar, bir o kadar da mütevazı. Hasan Ali Bey ile “Gölgesizler” romanını okuyarak tanıştım ve ilerleyen günlerde daha birçok eserleriyle birlikteliğimiz devam edecek gibi...
Bu kitabı yapacağım birkaç alıntı ile “yorumlamak” istiyorum; çünkü Hasan Ali Bey’in romanı hakkında detaylı inceleme yapmam, ceviz kabuğuyla denize açılmam gibi.
BAŞLIYORUM
"... Muhtar, kadının bakışlarında derin bir boşluk görmüştü bir an ve sonra, sonraki yıllarda sık sık anımsamıştı bu bakışları; her kadının gözünde bir erkeğin kaybolup gideceği boşluk bulunduğuna inanmıştı."
"O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz bir şey olamazdı; kuşların bile izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte; bakışların yüzde."
"... kaçırılmış denmesine sevinmişti aslında; bu, kaybolmasından iyiydi. Kayıplardan korkuyordu çünkü; her yana dağılıveren bir belirsizlikti onlar, görülüp denetlenmesi, hatta düşünülmesi bile zordu."
"Kuş kılığına bürünürdü Nuri olmaktansa, kanat çırpa çırpa uçar giderdi uzaklara."
"Nasıl sevinmesinmiş, içinde biriken uzaklara gidiyormuş işte..."
"Arkasına yaslandı muhtar, gözleri yerdeki kan lekesinde, 'yoksa bu köyde herkesin bir yoku mu var?' diye geçirdi içinden. [...] Belki de doğru düşünüyordu; herkesin bir yoku vardı köyde… […] Herkes kendi yokunu besliyordu."
"...Daha doğrusu herkesin, asla göremeyeceği hâlde görmek istediği kayıp bir yüzü vardır."
" Aynı yolda yürümekten başka çaresi olmayan tuhaf birer yaratıktı insanlar; tekrarın tekrarlananın örtüsü olduğunu anlayamadan..."
"Artık
