…İçimde hep sevilmeyi bekleyen bir çocuk var…
İnsan böyle bir şey. Nerede, hangi yaşta olursa olsun, kabuğunu kırıp içine baksan içi cılk yara. Yarasız, dertsiz, sırsız insan yok da, işte kimisi üstünü iyi örtüyor. Ben de örttüm…
Ne zaman bir şey sorsam, bir şey danışsam, bunu nasıl yapayım desem; “Çok düşünme, alemin sahibi var, bırak o düşünsün” diyordu. Ne sorsam, ne anlatsam aynı cümle. “Çok düşünme, alemin sahibi var, bırak o düşünsün.”
Sadece kaybettiklerimiz sonsuza dek bize aittir.
