Sonra bir değişme zamanı vardır. O zaman gelince, ölmek tüm ölümlerin parçası olur, doğmak tüm doğumların parçası olur, doğmakla ölmek de aynı şeyin iki parçası olurlar. Ondan sonra artık hiçbir şey yapayalnız olmaz. Acı da o kadar can yakmaz, çünkü tek başına bir acı değildir artık.
Şunu söyleyebilirsiniz insan için: Kuramlar değişip yıkıldığı zaman, düşünce okulları, felsefe ve inançlar, kimi milliyetçi, kimi dinsel, kimi ekonomik konudaki dar ve karanlık düşünce yolları önce gelişip sonra parçalandığı zaman, insan ileri doğru uzanır, sendeler, acı duyar, bazen de hatalar yapar. Adımını attıktan sonra bazen gerisin geri kayabilir ama, en fazla yarım adım geriye kayar, asla bir adım kaymaz.