İnsan bazı olayları yaşamanın heyecanını kaybedince, aynı olayları tekrar yaşarken daha ustalaşıyor, yaşamanın akışına kapıldığı gibi daha üstün bir yaratıkmış gibi görünüyor başkalarına. Oysa duyarlılık bitmiş…
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden meydana çıkıyordu.
“Az şeyler çekmemişsin sen, küçük!” dedi, “fakat her şey geçer, her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin bir manası yoktur. İnsan birazcık da kalender olmalıdır.”
Kuyucaklı Yusuf, Sabahattin Ali
“Bazen; hayat yorar insanı…
Şarkılar yorar
Beklemek yorar
Özlemek yorar
Affetmek yorar
Hoş görmek yorar
Boş vermek yorar
Ve insan susar.
Her şeye ,herkese rağmen…
Elinden gelen tek şeyi yapar;
Bağıra bağıra susar.”