Bulut:
Sen yine de gitme.
İnternet önemli değil
Sen gitme.
Telefon önemli değil
Sen gitme
Dünya gidecekmiş
Sen gitme.
Yıldızlar gidiyor görüyor musun?
Sen gitme.
Nefesim gidiyor
Sen gitme.
Güneş yok oluyor
Sen gitme.
Ben gitsem de
Sen gitme.
Bırakma beni...
Bulut:
Ben ayakkabıyı gördüm ilk
Ama aslında orada bir çiçek vardı
Tanıdıkça
Oradaki çiçeği farkettim
Ve tanıdıkça çevresindeki dikenleri
Gördüm
Çevresini saran o otları gördüm
Tüm çiçekler arasında en önde ki
En güzel çiçekti o
Bakınca ilk o fark ediliyordu
Çevresindeki çiçekler onun yanında sönük kalıyordu
Mor bir çiçekti
Çok çabuk büyümüştü
Herkes o çiçeği kıskanıyordu
Çiçek ise onları
O çiçek çok acılar çekti
O çiçek çok güzel
Harika bir çiçek ama
Çevresinde hâlâ
O otlar var
Ve o çiçek
O otlardan kurtulacak
Oysa ki ben ilk önce ayakkabıya baktım
Çiçeklerin içindeki çiçeği
Yeni farkettim.
Sen gülünce
Doğmadı mı güneş
Sen gülünce
Açmadı mı çiçekler
Sen gülünce oluyor herşey
Şu gördüğün orman
Sen gülünce çıktı
Ya şu gördüğün gökyüzüne ne demeli
Neredeydi bunca zaman
Senin gülüşüne hasret kalmış
Okyanuslar
Sen gülünce doğmadı mı insan
Dünya gülüyor
Sen gül
Çünkü herşey buna bağlı
Anlıyor musun?