Büyük hayatları vardı babalarımızın, büyük!
Gölgeleri dağ gibiydi,sesleri ırmak. Öfkeleri büyük,sessizlikleri uçurum, sevinçleri mülayim.
...
Babası yaşıyor kimimizin uzakta. O uzun gölgesiyle,o bulutlara değen başıyla,biraz yorgun. Başka bir çağa bakar gibi geriden,biraz mahzun ve yenik, yaşıyorlar.