Açıkçası pek keyifle okuduğum söylenemez. Hikayesini çok daha farklı beklemiştim, okurken epey sıkıldım ve çok öteledim bitirmeyi... Kitaptaki olay, bir çocuğun ağzından yani ana karakterimiz olan Scout’un bakış açısıyla anlatılıyor. Scout, avukat babası Atticus, ondan 4 yaş büyük abisi Jem ile yaşıyor. Anneleri Scout daha çok küçükken ölmüş. Bir de sürekli yanlarına gelen, hem evin çalışanı hem de çocuklarla ilgilenen bir yardımcıları var. Siyahi bir adam beyaz bir kadına t-cav*z etme suçundan suçlanır. Scout’un babası Atticus, bu davayı çözmek üzere görevlendirilir. O dönemde ırkçılık çok ciddi bir meseledir ve bu dava dolayısıyla Scout ve ailesi birçok olumlu, olumsuz şeyler yaşar. Kitap bu olay üzerinde ilerliyor. Çocukların saf, filtresiz ve her şeyi olduğu gibi gördükleri o bakış açısı hakim kitaba. Hepimize olduğu gibi küçükken hayata bakışımız, çevremizdeki insanları tanıyış şeklimiz ve gördüğümüz muamelelere verdiğimiz tepkilere benzer tepkilerle Scout'un yaşadığı yeri, olayları ve insanları gözlemliyoruz. Kitabın bir çocuğun gözünden anlatılması aslında okuyucuya ayrı bir sorgulama ve farklı bir perspektiften bakma imkanı sunuyor çünkü çocuklar dünyayı henüz kalıplar ve önyargılarla tam olarak şekillendirmemiştir. Bu yüzden yetişkinlerin normalleştirdiği bazı davranışlar, onların gözünde tuhaf ve anlaşılmazdır. Atticus karakteri bu tuhaflıklar ve anlaşmazlıkları çocuklara çok güzel açıklıyor her defasında. Kitap 2 kısımdan oluşuyor. Birinci kısım kitaba adapte olmak adına karakterler ve yaşayış stillerine odaklanılmış ancak bence gereksiz uzun tutulmuştu. İkinci kısımda ise artık asıl olaylara geçiliyor ve her şeyin sebebi ile sonuçlarını görüyoruz yavaş yavaş ama bence ikinci kısım çok havada kalmıştı, merak ettiğim hiçbir şeye değinilmemişti mesela öcü

1000Kitap

Bülbülü ÖldürmekHarper Lee · Epsilon Yayınevi · 202088,7bin okunma

Reklam

Geri İleri