Kasabada yaşamak boğucu ve sıkıcıdır; yüksek ideallerden yoksun olan toplum zorbalıkla, kaba bir sefahatle ve ikiyüzlülükle çeşitlendirilmiş cansız, anlamsız bir yaşam sürdürmektedir. Namuslular kıt kanaat geçinirken, namuzsuzların karnı tok sırtı pektir.
"Hayatı idrak etmeye çabalayan özgür ve derin düşünce, saçma dünyevi kaygıları tamamıyla hor görme; işte bu iki şey, insanın daha yükseğini göremeyeceği iki lütuftur."
Aniden, onu kaybediyorum diye düşünüyorum, ondan ayrıldıktan sonra içine düşeceğim can yakıcı mutsuzluk aklıma geliyor, yine yüreğimi sivri bir aletle oyuyorlarmış gibi olacak diye düşünüyorum. Umutsuzca arkasından sesleniyorum bir kez daha...