Ölümle cezalandırılan Sokrates'i tutulduğu yerden kaçırmayı planlayan Kriton ve Sokrates arasında geçen bir diyalog şöyledir:
SOKRATES - Şimdi ölüme gidersen haksızlığa
uğramış olarak gideceksin: fakat bu haksızlığı biz yasalar değil, insanlar yapmış olacak; oysa
böyle utanç verici bir şekilde, haksızlığa karşı haksızlık, kötülüğe karşı kötülük yaparak,
bizimle üzerinde uzlaştığın sözleşme ve anlaşmaları bozarak, en az kötülük etmen gereken
kendine, dostlarına, vatanına ve bize kötülük ederek buradan çıkıp gidersen yaşadığın
sürece biz sana kızacağız; öteki dünyada ise, elinden geldiğince bizi bozmaya kalkıştığını
bildikleri için, kardeşlerimiz olan Hades yasaları seni bağışlamayacaklar. Sen bizi dinle,
sakın Kriton’a kanma!”
Işte sevgili dostum Kriton, iyi bil ki, bunları tıpkı Korybant’larmisali kendinden geçenlerin flavta seslerini duydukları gibi duyuyorum, bu sözler kulaklarımda yankılar uyandırıyor
ve başka sözleri işitemez hale getiriyor. Yine şunu iyi bil ki, şimdi bana içimde
duyduklarımın tersine ne söyleyecek olsan boşuna söylemiş olursun. Bununla birlikte yine
de başaracağını umuyorsan, söyle.
KRITON - Söyleyecek bir sözüm yok Sokrates.
SOKRATES - Öyleyse vazgeç Kriton; biz gene öyle hareket edelim, tanrı da öyle istiyor.