Narsistik sapkının partnerinde kendini sevme yokluğu onu ilişkiye üst belirlemeye ve ötekini idealleştirmeye yöneltir. Onun sevgi kaynağı dışarıdan gelir, kendi içine yeterince içgücü yoktur, bu da ilişki karşısında büyük bir bağımlılılığa yol açar.
Kendine saygı, kişinin kendine bakışı ve kendine yönelik yargısıdır. Fakat, bize bağlı olmaktan çok uzak olan bu bakış açısı başkalarının bakışına fazlasıyla bağlıdır. Eğer başkaları bize değer verir ve bizi severse, o zaman biz de kendimizi daha çok ve daha iyi severiz. Başkasının bakışı bize değer verir. Elbette kişinin kendisine karşı koşulsuz bir sevgi payı vardır. Bu kendimiz, esasen çocukluktan beri tanığı olduğumuz sevgiden beslenir ve dışsal yıkım teşebbüslerine karşı etkili bir siper oluşturur. Eğer kendimizi çok seviyorsak, narsizmimiz bizi korur, tepki göstermemizi sağlar.