"Anlamsızlık duygusunun nedenine gelince, aşın basitleştirme de olsa, insanlann yaşamalarını sağlayacak çok şeyin bulunmasına karşın, uğruna yaşayacaklan bir şeyin olmadığı söylenebilir;insanlar araçlara sahip, ama amaçları yok."
"Bir başka insanı, kişiliğinin en derindeki çekirdeğinden kavramanın tek yolu sevgidir. Sevmediği sürece hiç kimse, bir başka insanın özünün tam olarak farkına varamaz."
"Eğer yaşamda gerçekten bir anlam varsa, acıda da bir anlam olmalıdır. Acı da yaşamın kader ve ölüm kadar silinmez bir parçasıdır. Acı ve ölüm olmaksızın, insan yaşamı tamamlanmış olmaz. "
"İnsan, onurunu bir toplama kampında bile koruyabilir.Dostoyevski bir keresinde şöyle demişti: “Beni korkutan tek bir şey var: Acılanma değmemek.” Kamptaki davranışlan, acıları ve ölümleri, son içsel özgürlüğün kaybedilemeyeceği gerçeğine tanıklık eden şahitlerle tanıştıktan sonra, bu sözler sık sık aklıma geliyordu. Bu insanlann çektikleri acıya değdikleri söylenebilir; acıya katlanma yollan, gerçek bir içsel başanydı. Yaşamı anlamlı ve amaçlı kılan şey de, insanın elinden alınamayan işte bu ruhsal (tinsel) özgürlüktür."