Ama içinde kesinlikle bir şey için için yanıyor ve çürüyordu, bir şey ölüyordu. Tüm yaşadıkları, tüm sevdikleri o yavaş yavaş yanan alevde tükenip kayboluyordu. Parçalara ayrılmadan yanıp küle dönüyor, ufalanıyor ve kayıtsızlık çamurunun soğukluğunda kömüre dönüşüyordu.