Kendimi dinlemeyi öğrenmekti bu yaptığım.Çünkü duyabilecek kadar yüksek bir ses vardı içimde.Bunu fark edince,dünya üzerindeki bütün insanlar birden yok olsalar dahi yalnız kalmayacağımı anladım.Çünkü ağzımdan çıkan,başkalarının duyabildiği bir sesin yanında içimde yankılanan ve kimsenin varlığından bile haberdar olamayacağı başka bir ses vardı.Demek ki kendimle diyalog kurabilir,aynı konu hakkında yüksek sesle bir söz söylerken,içimden de bambaşka bir cümle kurabilirdim.Dünyayla aramdaki köprüyü ve kendime açılan kapıyı böylece keşfettim.
Bağımlılıktan nefret ettim.Gitmemi,terk etmemi engeller diye.Ne bir maddeye,ne de bir insana bağlandım.Sırf bunu kendime kanıtlamak için eroin kullandım,aşık oldum.İkisini de arkama bakmadan bırakıp gittim.Geçmişe tükürüp geleceği çiğnedim.
Hiçbir şeyden emin değilim.Emin olmanın gerektiğine de inanmıyorum.Dünya üzerinde yaşayan herhangi bir canlıdan zerre farkı olmayan insanoğlunun bu gereksiz çabasını da anlamıyorum.Her şeyi biliyorum ama kendimi tanıyamıyorum.