Kanunlar doğru oldukları için değil, kanun oldukları için yürürlükte kalırlar. Kendilerini dinletmeleri akıldışı bir güçten gelir, başka bir şeyden değil.Mistik olmak işlerine gelir.Kanunları koyanlarda çok kez budala ya da eşitlik korkusuyla haksızlığa düşen kimselerdir.Nasıl olursa olsunlar,insandırlar nihayet,her yaptıkları şey ister istemez sudan ve değişkendir. Kanunlardan daha çok, daha ağır, daha geniş haksızlıklara yol açan ne vardır?
Hatta çalgıcı Antigenides’in bulduğu çare benim daha işime gelirdi:Bir şey çalacağı zaman, kendinden önce ve sonra halka doyasıya kötü şarkılar dinletirmiş.
Kendini olduğundan az göstermek,tevazu değil budalalıktır;kendine değerinden az paha biçmek korkaklıktır,pısırıklıktır.Aristoteles’e göre,hiçbir iyilik sahtelikle bir arada gitmez;doğru hiçbir zaman yanlışa yer vermez.